Inhibitor korozji do instalacji CO – cena i zastosowanie

Inhibitor korozji do instalacji CO kosztuje zwykle około 40–100 zł za 1 litr, a taka ilość wystarcza na mniej więcej 100 litrów wody w układzie. Preparat tworzy na wewnętrznych powierzchniach instalacji warstwę ochronną, która ogranicza korozję, odkładanie kamienia kotłowego i powstawanie szlamu. Zalecane stężenie wynosi 1%.

Czym jest inhibitor korozji do instalacji CO?

Inhibitor korozji to środek chemiczny przeznaczony do długofalowej ochrony instalacji centralnego ogrzewania. Substancje aktywne osadzają się na powierzchniach mających kontakt z wodą i spowalniają procesy elektrochemiczne odpowiedzialne za korozję. Preparaty tego typu mogą być stosowane w układach zawierających między innymi stal, miedź, mosiądz i aluminium, o ile dopuszcza to instrukcja konkretnego produktu.

Nie należy mylić inhibitora z preparatem czyszczącym. Środek czyszczący usuwa istniejące osady i zanieczyszczenia, natomiast inhibitor zabezpiecza oczyszczony układ przed dalszymi procesami korozyjnymi. Dlatego przy starszej lub zabrudzonej instalacji najpierw wykonuje się czyszczenie i płukanie, a dopiero później wprowadza preparat ochronny.

Inhibitor korozji do instalacji CO – cena i wydajność

Najważniejszy przelicznik to 1 litr inhibitora na 100 litrów wody w instalacji. Oznacza to stężenie około 1%. W praktyce cena ochrony zależy nie tylko od ceny opakowania, lecz także od całkowitej pojemności układu. W przypadku typowego mieszkania może wystarczyć jeden litr, natomiast większy dom może wymagać dwóch lub trzech litrów.

Podane kwoty są orientacyjnymi widełkami zakupu preparatu w opakowaniu litrowym. Ceny zmieniają się zależnie od producenta, kanału sprzedaży i wielkości opakowania, dlatego przed zakupem należy sprawdzić kartę produktu oraz zalecane dawkowanie.

Do wyliczenia potrzebnej ilości trzeba znać pojemność instalacji, a nie tylko liczbę grzejników. Jeżeli nie ma dokumentacji technicznej, można posłużyć się danymi producenta kotła, grzejników i rur albo zlecić określenie objętości instalatorowi. Jeden litr preparatu bywa orientacyjnie przypisywany do około 10 standardowych grzejników, ale ten przelicznik nie zastępuje obliczenia rzeczywistej pojemności układu.

Co daje stosowanie inhibitora i jakie objawy wskazują na problem?

Preparat nie naprawi mechanicznie uszkodzonego elementu ani nie usunie dużej ilości starego szlamu. Jego zadaniem jest ograniczenie dalszego niszczenia instalacji po jej oczyszczeniu. Właściwe stężenie może przynieść kilka korzyści technicznych:

• Ograniczenie korozji elementów wykonanych ze stali, miedzi, mosiądzu i aluminium.
• Mniejsze odkładanie kamienia kotłowego oraz osadów w wymienniku i kotle.
• Lepsza wymiana ciepła, gdy powierzchnie robocze pozostają mniej zanieczyszczone.
• Cichsza praca kotła, jeżeli źródłem szumów są osady i miejscowe przegrzewanie wody.

Objawy nie muszą oznaczać wyłącznie korozji, ale powinny skłonić do sprawdzenia stanu wody i instalacji. Szczególną uwagę zwróć na następujące sygnały:

• Częste zapowietrzanie grzejników, mimo prawidłowego odpowietrzenia i sprawnego odpowietrznika.
• Szumy, trzaski lub bulgotanie dochodzące z kotła albo wymiennika.
• Stopniowy spadek wydajności grzewczej przy niezmienionych ustawieniach instalacji.
• Ciemną, mętną wodę lub obecność osadu podczas spuszczania części czynnika.

Samo odpowietrzanie grzejników usuwa objaw, ale nie zawsze usuwa jego przyczynę. Jeżeli w układzie powstaje gaz w wyniku procesów korozyjnych, problem będzie powracał bez oczyszczenia instalacji i zastosowania właściwej ochrony.

Jak zastosować inhibitor w instalacji CO?

Skuteczność preparatu zależy od przygotowania układu. Nie należy wlewać inhibitora do instalacji pełnej starego szlamu bez sprawdzenia, czy producent dopuszcza takie postępowanie. Zabrudzony układ trzeba najpierw oczyścić środkiem przeznaczonym do tego celu, a następnie dokładnie wypłukać.

Uproszczona procedura wygląda następująco:

1. Określ pojemność instalacji – ustal, ile wody znajduje się w rurach, grzejnikach, kotle i pozostałych elementach układu.
2. Wypłucz układ – usuń pozostałości środka czyszczącego, szlam i luźne osady, ponieważ ich obecność może ograniczyć działanie inhibitora.
3. Znajdź punkt wprowadzenia preparatu – w zależności od konstrukcji może to być naczynie wyrównawcze lub bezpośredni punkt napełniania instalacji.
4. Odmierz właściwą ilość – zastosuj około 1 litr preparatu na 100 litrów wody, chyba że karta techniczna danego środka podaje inne dawkowanie.
5. Wprowadź inhibitor i wymieszaj go z wodą – uruchom obieg zgodnie z instrukcją kotła, aby preparat dotarł do wszystkich części instalacji.
6. Sprawdź układ po aplikacji – skontroluj szczelność, ciśnienie robocze i pracę grzejników, a później przestrzegaj zaleceń producenta dotyczących kontroli lub wymiany środka.

Nie każdy preparat nadaje się do każdego układu. Środków przeznaczonych do instalacji pośrednich nie powinno się stosować w systemach z pojedynczym doprowadzeniem zimnej wody, jeżeli producent wyraźnie tego zabrania. Instrukcja kotła i karta charakterystyki inhibitora mają pierwszeństwo przed ogólnym przelicznikiem 1%.

Przy wyborze środka sprawdź też zgodność z materiałami zastosowanymi w instalacji, wymagania producenta kotła oraz ewentualne warunki gwarancji. Część producentów wymaga udokumentowanego czyszczenia i zabezpieczenia układu, dlatego zastosowanie inhibitora może mieć znaczenie nie tylko dla trwałości instalacji, lecz także dla zachowania gwarancji.

Wydatki na inhibitor są zwykle niewielkie w porównaniu z kosztem czyszczenia wymiennika, wymiany pompy lub naprawy kotła. Najważniejsze jest jednak dobranie ilości do rzeczywistej pojemności układu, wcześniejsze płukanie instalacji i utrzymanie zalecanego stężenia.